Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μάχη με τις ρουτίνες μας...

Ο υποχρεωτικός εγκλεισμός μας στο σπίτι, εξαιτίας του κινδύνου της μετάδοσης του corona virus, μας δημιούργησε μια σωρεία από προβλήματα. Τα ζευγάρια άρχισαν να τσακώνονται, τα παιδιά έχουν αφηνιάσει, ο καθένας ξεχωριστά άρχισε να τρελαίνεται, ξαφνικά μας φταίνε όλοι και όλα.
Και όμως, δεν διαπιστώνει κανείς ξαφνικά ότι δεν μπορεί να μείνει με το έτερον ήμισι του για τρεις συνεχόμενες ώρες, ότι το παιδί του έχει χιλιάδες ερωτήσεις και ότι το κλείσιμο στο σπίτι είναι ένας εφιάλτης.
Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο καθένας από εμάς ξεχωριστά είναι ένα και το πιο σημαντικό: η αλλαγή της ρουτίνας μας.

Οι καθημερινές μας συνήθειες, δημιουργούν μια ρουτίνα, την οποία ο εγκέφαλός μας, τείνει να ευχαριστιέται να ακολουθεί. Οι επιστήμονες που ασχολούνται με την συμπεριφορά των ανθρώπων, επισημαίνουν ότι οι ρουτίνες, δημιουργούνται προκειμένου ο ανθρώπινος εγκέφαλος να μπορεί να λειτουργεί καλύτερα και χωρίς ιδιαίτερη ταλαιπωρία. Η ρουτίνα είναι αποτέλεσμα του ασυνειδήτου των πράξεων μας και αυτό σημαίνει ότι αποτελεί μηχανική δράση του οργανισμού μας.

Το πρωί που σηκωνόμαστε, καθαριζόμαστε, πλένουμε τα δόντια μας, βάζουμε τα ρούχα μας, πηγαίνουμε στο αυτοκίνητο και κατευθυνόμαστε στην εργασία μας, είναι μια μηχανική κίνηση, που εντάσσεται στην σφαίρα του ασυνειδήτου.


Αν ξαφνικά πεις στον εγκέφαλο, να σταματήσει να ακολουθεί τις μηχανικές του κινήσεις, θα πρέπει να πάρεις εσύ τον έλεγχο και να πράξεις συνειδητά. Πρέπει να πάρεις αποφάσεις, οι οποίες είναι πολύ δύσκολες, επειδή ... δεν θα ληφθούν μηχανικά, ο εγκέφαλος μαζί με όλες τις άλλες λειτουργίες του (αναπνοή, μύες, λειτουργία σώματος κλπ) θα πρέπει να κουραστεί και για το πρόγραμμά σου.

Ιδίως όταν το περιβάλλον σου, βρίσκεται στην ίδια αμήχανη θέση, δηλαδή έχει ανατραπεί η ρουτίνα του συντρόφου σου και ακόμη χειρότερα του παιδιού σου, αντιλαμβάνεσαι ότι ξαφνικά πρέπει να ισορροπήσετε όλοι μαζί σε μια πραγματικότητα όπου πρέπει να πάρετε συνειδητές αποφάσεις για το πως θα διαχειριστείτε την καθημερινότητά σας (ή μάλλον την κοινή καθημερινότητά σας) για ένα διάστημα την διάρκεια του οποίου αγνοείτε.
Το coaching και η Εγκληματολογική ψυχολογία με έχουν διδάξει ότι ο μόνος τρόπος για να αντικαταστήσεις μια ρουτίνα, είναι να δημιουργήσεις μια καινούργια. Μπορείτε να ακολουθήσετε έτοιμες ρουτίνες όπως π.χ. του Σαββατοκύριακου ή των διακοπών, δυστυχώς όμως το πρόβλημα είναι ότι αυτές συνήθως περιλαμβάνουν εξόδους εκτός του σπιτιού και εξωτερικές κοινωνικές δραστηριότητες.
Οπότε εδώ, πρέπει να ακολουθήσετε την δύσκολη οδό: θα πρέπει από κοινού να δημιουργήσετε, μια νέα οικογενειακή ρουτίνα, όπου θα καταγράψετε σε πρόγραμμα δραστηριότητες και εργασίες εντός του σπιτιού. Είναι δύσκολο, καθώς θα πρέπει ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ να προσδιορίσετε το τι και το πως. Το να αφεθείτε στον χρόνο και μπροστά στην τηλεόραση είναι μια άσχημη νέα ρουτίνα. Μπορείτε να συνδυάσετε παλιές και νέες ρουτίνες. Δηλαδή μπορείτε να ξυπνάτε το πρωί και να βάζετε τα ρούχα σας και όχι να μένετε με τις πυτζάμες, να κάνετε εργασίες που θα κάνατε στο γραφείο ή στο σχολείο και να τις συνδυάσετε με μια ώρα διάβασμα, μουσική, χορό ή παιχνίδι. Το μεσημέρι και το απόγευμα μπορείτε να συνεχίσετε τη ρουτίνα που είχατε και πριν, εκτός της εξόδου, που μπορεί να συνδυαστεί με την απόκτηση μιας νέας δεξιότητας ή με ένα παιχνίδι...
Όπως όλα τα νέα πράγματα, που ένας εγκέφαλος μαθαίνει, χρειάζεται επιμονή και υπομονή. 
Είχα διαβάσει κάποτε και ένα ρητό από έναν ισοβίτη, που έλεγε για το πως περνάει στην φυλακή, σημειώνοντας ότι οι αρχές του είναι "αγάπα το κελί σου, φάε το φαγητό σου, διάβασε το βιβλίο σου" και όλα θα πάνε καλά...
Καλώς ή κακώς το ίδιο θέλει και ο εγκέφαλός σου αυτήν την περίοδο, προκειμένου να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα.
Το πρόβλημα ίσως έγκειται, στο τι μέλλει γενέσθαι όταν θα πρέπει να επιστρέψουμε στην αρχική μας ρουτίνα, όταν αλλάξει η ισχύουσα κατάσταση...
Αναφορικά με αυτό, σας διαβεβαιώνω ότι τα πράγματα θα είναι πολύ ευκολότερα τότε, αρκεί να μην κακομάθουμε στην χαλαρότητα του κατ'οίκου εγκλεισμού.


Πολλά είπαμε εν πρώτοις. Θα σας κουράσουμε περισσότερο σε επόμενες αναφορές. Αν έχετε κάποιο σχόλιο ή ιδέα, θα χαιρόμουν να διαβάσω την άποψή σας.

Σχόλια